Hala Kürk Mantolu Madonna esintileri...
Çok dokundum, çok baktım, çok güldüm, çok ağladım. Sen tanrının sana
bahşettiği “derinin altını görememeye” sığınarak, 5 duyu organlarından
kulağına odaklanmışken, ben diğer hepsine konuştum günlerce.
Baktım göstererek içimde ne varsa. O an neysem öyle baktım, gör ki “önceki beni” de sana anlatabileyim.
Derimi yaktım içimdeki beni saran, kimselere gösteremediğim “ben”
ile. Dokununca ateşten anla istedim pişmanlıklarımı, hüzünlerimi,
güldüklerimi, endişelerimi, hayallerimi kendime dahi söylememe izin
vermeyen bezginliğimi, duyduğum yalanları -hatta inandıklarımı- ve “beni
görerek” yeniden hatırlamamı sağlayacağın umutlarımı…
Gülümsedim, komik olduğundan değil, mutlu olabiliriz hesaplamalarımın
sonucundan. Ağladım, korktuğumdandı sen de anlamadan pes edip gidersin
diye, belki daha da acısı anlamadan bile bile kalırsın alışkanlıktan.
Sinirlendim, hem de avuç içlerim titreyene kadar. Kıskandım, hiç
anlatamadım ama seni hissedemediğim her anı, başkalarını suçlamadan
kıskandım. Soyundum, sadece giysilerimi çıkararak değildi. Bütün
önyargılarımı, iyi-kötü yaşanmışlıklarımı da dolaba koydum,
üstümdekileri atmadan çok önce. Ve sen hepsinin tadına baktın…
Yalnızca “duyma” istedim, bu yüzden konuşamadım. Daha önce
duyduklarımı işitme, yarım kalma, aldatılma istedim. Bütün kötülükler
kelimelerde sevdiğim. Ne yalan dokunuş, ne yalan tat, ne de yalan bakış
olabilir biz basit insanlarda. Hepsi sanki gerçekmiş gibi, sanki
utanmamış gibi, sanki incitmek ister gibi dudakların arasından geçiyor.
Bundan dolayı hiç duyamadın beni. Ama çok anlattım, dokunarak, bakarak
ve hatta kendimi arındırıp sana sunarak…
Anlayıncaya kadar hiç konuşmasak sevgilim? Ben merak ederek baksam,
sen tanımak için dokunsan ve ben daha çok merak ederek hayran kalsam,
sen geçmişteki acılarımın korkuya dönüşmemesi için elimi tutsan sıkı
sıkı. Öpsen sanki özümü tadmak ister gibi doyamadan, ben bakışlarını
görüp seni bilsem…
O kadar çok biz olabilsek ki kelimelerle konuşmaya ne zaman başladık anlayamasak, o kadar gerçek konuşsak ki dokunuyoruz sansak.
Ama “biz” olana kadar biraz sağır, biraz da dilsiz taklidi yapsak?
http://lifespoiler.tumblr.com/post/19516016981/biraz-sag-r-biraz-dilsiz
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder